De feestdagen zijn voorbij

Wat vliegt de tijd! Zo hard dat ik dus compleet achter loop met de verhalen. 

Zoals gezegd hebben we dus Kerstavond een huurauto opgehaald en zijn we 1e Kerstdag naar Athene gereden om Cees en Rina op te halen van het vliegveld en daarna de Kerst in Athene door te brengen. Het was een gezellig weerzien en na de nodige knuffels stapten we dus in de auto richting ons hotel. Even een sidenote dat ik me heeeeel erg verheugd had op een bad, maar de teleurstelling was groot. Er was alleen een douche. Maar wel een hele mooie. Het was een sjiek hotel. Midden in het centrum van Athene met uitzicht op de Akropolis. 

Helaas was de Akropolis gesloten ivm de feestdagen maar we konden er wel omheen lopen. Dus dat deden we en we wandelen verder door het centrum. S avonds gingen we op ons kerstbest uiteten en liepen we nog door de verlichte straten van Athene. Nooit verwacht dat ze hier in Griekenland zoveel werk maken van Kerst. 1 straat sprong er echt uit. Dat was bij Little Kook. Die staan erom bekend dat ze met iedereen seizoen of feest enorm uitpakken. Nou, dat was echt zo. Ik heb nog nooit zoveel lichtjes en versiering bij elkaar gezien en ik ben toch ook al enkele keren naar Disneyland geweest rond Kerst. 

Volledig overprikkeld ploften we die avond op ons bed in het sjieke hotel en sliepen als een roos. De volgende dag gingen we nog naar de Christmas Factory. Een oude gasfabriek die nu omgetoverd was tot een soort land van de Kerstman. 

Rond de middag stapten we in de auto onderweg naar Galatas waar de boot lag. We namen de toeristische route langs de kust en over het kanaal van Korinthe. We aten wat bij een lokaal visrestaurantje en kwamen rond 17u00 aan bij de Capella. 

De volgende dag hadden we de huurauto ook nog tot onze beschikking dus we reden nog een rondje in de omgeving en deden nog boodschappen. 

Op 28 december voeren we richting Russian Bay om daar lekker voor anker te liggen en te genieten van het mooie weer. We maakten mooie wandelingen en Rina heeft nog gezwommen. Ik moest helaas aan de klus want de apparatuur aan boord stond in storing. Na een hoop gedoe hebben we het meeste weer aan de praat gekregen maar helaas nog niet alles. De windmeter doet het nog niet. Maar de dieptemeter en ais gelukkig weer wel en die zijn toch wel het belangrijkste. 

Op oudjaarsdag voeren we naar de kade bij Poros om daar met nog zo'n 15 andere Nederlanders oud en nieuw te vieren. Het was een hele koude avond dus we bleven niet al te lang buiten. 

Binnen deden we met z'n vieren spelletjes en hadden een kaasfondue klaargemaakt. Het was erg gezellig. 

De volgende dag was ook nog een koude dag, dus we gingen lekker wandelen de bergen in. Op zoek naar de tempel van Poseidon. Het werd een wandeling van 11,6 kilometer en ook Laska huppelde lekker mee. 

Op 2 januari gooiden we de trossen los en vertrokken richting Hydra, een eiland op zo'n 20 mijl afstand. We meerden af in de haven van Hydra stad en verkenden het dorp. Hydra is een autoluw eiland. Er rijden alleen wat auto's van de lokalen en dan bedoel ik dus een vuilniswagen, een vrachtwagentje en nog een paar kleine dingetjes maar verder niets. Toeristen kunnen er ook niet met de auto komen. Alles wordt verder per ezel gedaan. Het zag er allemaal heel idyllisch uit. 

S avonds trok de wind flink aan en ook voor de komende dagen was er flink wat wind voorspeld. We lagen toch niet helemaal lekker. Door de werveling van de bergen kwam de wind recht van voren maar je ligt daar op je eigen anker met 2 lijnen van het achterschip naar de wal. Dus als het anker zou slippen, zouden we met de boot op de keien komen. Niet zo'n fijn idee. Dus we besloten om te gaan verhalen naar de overkant waar de wind ons dan juist van de kade af zou blazen. Net toen we eraan wilden beginnen, kwam er een behoorlijk gehavend bootje binnenvaren waar een hoop geschreeuw aan boord was. Het bleek een bootje te zijn dat slecht onderhouden was met 7 jongeren aan boord, die allemaal een soort vrijgevochten bestaan leidden. De motor deed het niet goed, ze hadden problemen met de keerkoppeling en eigenlijk wist ook maar 1 persoon ongeveer wat er moest gebeuren. We hielpen ze aanmeren en daarna gingen we zelf naar de overkant. We lagen nog niet vast of ze kwamen al aanrennen. Ze lagen daar niet goed. Of we ze nog even wilden helpen. We besloten dat met de dinghy te doen om de Capella geen schade te laten oplopen. Dus dinghy buitenboord en daar gingen we. In het holst van de nacht met een flinke wind trokken we het bootje naar de overkant en knoopten al hun lijnen aan elkaar om het bootje goed af te meren. 

We bleven nog 2 dagen in deze haven om de heftige wind af te wachten. In de tussentijd maakten we mooie wandelingen en verkenden het eiland. Op dinsdag 5 januari vertrokken we weer richting Galatas. Daar meerden we af aan de kade om alvast goed te liggen voor de harde wind die later die week werd voorspeld. 

Op 6 januari was het een feestdag. Er werd door een priester een kruis in het water gegooid en de jongens uit het stadje sprongen in het water om het kruis weer aan de wal te brengen. Degene die het eerst het kruis aan de wal bracht, zou het hele jaar geluk hebben. Het hele dorp liep ervoor uit. Daarna werd er ook nog cake aangesneden om met elkaar te proosten op het nieuwe jaar. En er was echt genoeg cake voor iedereen. Heel leuk om mee te maken. 

S middags gingen Rina en ik samen met Hilda, Lajla en de zus van Hilda wandelen bij Vathi. Dat bleek ook een erg leuk dorpje te zijn. 

Op woensdag zijn Rina en ik nog gaan zwemmen en volgden we gespannen de berichten uit Nederland over het weer. Veel vluchten werden geannuleerd door de sneeuwval. Gelukkig ging onze vlucht op 9 januari gewoon door en zo vlogen we die avond terug naar Nederland. Even terug naar de kou.