Vakantie in de Dodekanesos
11 juni 2026 - Mikonos, Griekenland
Die woensdag kwamen John en JP iets later aan dan gepland. Het vliegtuig waarmee ze onderweg waren, had een mankement dus dat was teruggegaan naar Brussel. Daar moesten ze overstappen in een ander vliegtuig en gelukkig was dat allemaal best goed geregeld. Dus 's middags kwamen ze alsnog aan op Kos en dus bij ons aan boord. Die dag bleven we lekker in Kardamena liggen en deden we het rustig aan. De rest van de week voeren we een mooie route langs de eilanden in de Dodekanesos (het gebied met eilanden vlakbij Turkije). De eerste dag stond er heel veel wind dus voeren we maar een klein stukje, naar de zuidwest punt van het eiland. De dag erna gingen we naar Vathy op Kalimnos. Wat een prachtige baai was dat! Heel klein en tussen hoge rotsen. We konden er niet ankeren maar we mochten afmeren op de plaats van de ferry als we de volgende dag maar om 11u00 weg waren. Deal! Omdat we er gratis lagen, vonden we dat we de lokale middenstand maar een beetje moesten spekken dus we gingen eten bij een restaurantje waar je zo op het eerste oog misschien niet direct voor zou kiezen. Maar wat hebben we daar lekker gegeten. Verse vis werd aan tafel gefileerd en ze waren zo blij dat we er waren dat we van alles erbij kregen. Ik denk dat we dat uiteindelijk wel betaald hebben want voor Griekse begrippen kregen we een gepeperde rekening. Maar ach.. het havengeld was uitgespaard. Vanaf daar voerde de reis ons langs Leros, Patmos, Arkoi, terug naar Leros, Telendos en uiteindelijk Kos stad. Arkoi was ook echt een hele mooie plek. We lagen in een prachtig baaitje waar we heerlijk konden zwemmen en snorkelen en vanaf daar konden we gemakkelijk naar het haventje lopen waar wat restaurantjes zaten. Allemaal heel kleinschalig en ontzettend charmant. Telendos was ook een hele mooie plek. Ook weer super helder water om lekker te zwemmen en te snorkelen en ook aan de wal was het erg gezellig.
Helaas was de boot die week wel een beetje een ziekenboeg. John kwam al verkouden aan en door de vlucht bleef hij last houden van zijn oren. Helaas ging dat die week niet over. En ik kreeg weer last van mijn buik. Toen we op vrijdag ochtend de visite uit zwaaiden, ben ik op de terugweg langs het medisch centrum in Kos gegaan. Geen halve maatregelen dit keer. De ontstekingswaarden in mijn bloed waren zo hoog, dat ze echt even goed wilden uitzoeken waar het vandaan kwam. Dus een urine onderzoek, bloedonderzoek, echo en röntgenfoto verder kwam de conclusie dat ik een nierbekkenontsteking had. Naar huis gestuurd met 10 dagen antibiotica en de mededeling dat over 2 dagen de uitslagen bekend waren van de ontsteking om te zien of het de juiste antibiotica waren. Dat bleek gelukkig zo te zijn en na 2 dagen voelde ik me al een heel stuk beter.
Dus op zondag namen we Liza (de dochter van mijn vriendin Renke) en haar vriendin Evi mee naar Pserimos. Helaas was er geen wind dus we hebben niet echt kunnen zeilen maar bij Pserimos was het wel heel mooi om te snorkelen en te suppen. Het was een hele leuke dag.
Toen op dinsdag eindelijk de bevestiging kwam dat de antibiotica de juiste was, gingen we weer verder met onze reis.
Via Palionnisos (een heel klein baaitje waar je niet kunt ankeren dus verplicht aan een boei afmeert en daarna dus bij het restaurant gaat eten om de boei te "betalen") naar Leros. Daar lagen Edwin en Mirjam op de werf, dus we gingen even bij hen kijken. Vanaf daar door naar Lipsi en aansluitend Pythagoreio op Samos. Daar lagen we zo'n beetje aan de voet van de landingsbaan van het vliegveld dus soms was het best even spannend. Maar alles is goed gegaan. De vliegtuigen kwamen behoorlijk laag over. Gelukkig is het daar niet zo druk als Schiphol....
Na 2 dagen Samos zijn we door gegaan naar Fournoi. Een heel klein eilandje net ten westen van Samos. Doordat de meltemi behoorlijk doorstond (een harde noordenwind die in de zomermaanden over Griekenland raast), was het lastig een beschutte baai te vinden. Maar het lukte. We lagen er prachtig en nog heerlijk rustig ook. Tot onze verbazing zagen we dat Michiel, een andere Nederlandse vertrekker die we van de winter in Poros hebben leren kennen, een baai verderop lag. Na wat telefonisch contact besloot hij onze kant op te komen. Het was erg gezellig en gezamenlijk maakten we het beste van de meltemi.
Toen de wind weer wat was gaan liggen, besloten we weer verder te varen. Michiel naar Samos en wij juist verder richting het westen. Wij vertrokken richting Ikaria. Maar de wind was nu zover afgenomen dat van zeilen geen sprake meer was. Balen. Dus motor weer bij. Omdat we bij Ikaria echt niet lekker beschut lagen tegen de golven die nog wel door bleven lopen, zijn we vanochtend bij het ochtendgloren weer vertrokken. Nu wel met wind en richting Mykonos. We zijn er bijna.
Nog 2 weken en dan gaat de Capella de werf op vlakbij Athene. Dus we gaan nu op het gemakje via de eilandengroep die Cycladen genoemd worden, richting Athene.
De antibiotica hebben hun werk gedaan. Ik ben weer helemaal opgeknapt. In de tussentijd heb ik ook nog een filmpje gemaakt over de 1e maand dat we weer onderweg waren. De link staat onder "video's ". Het 2e filmpje is ook in de maak dus zodra het klaar is, zal ik de link daar ook bij zetten.


Wat hebben jullie het ‘mooi’. Top hoor.
Heel erg leuk dat jullie meelezen en ons volgen. Tot snel!