Kreta en verder
29 april 2026 - Kárpathos, Griekenland
Op woensdag reden we met de auto naar Sitia, aan de noordoost kant van Kreta. Het plaatsje viel eigenlijk een beetje tegen. Het haventje was wel leuk, maar als je van water en bootjes houdt, is een haventje al snel leuk. We konden het die dag niet al te laat maken, omdat de Deense buren die bij ons in de baai lagen, langs zouden komen voor een borrel en een praatje. Dus op de terugweg reden we nog even door Plaka en deden we boodschappen voor de borrel. Het was een gezellige avond met vooral veel uitwisseling van ervaringen.
De volgende dag reden we naar Archanes, een oud dorpje in het berglandschap van Kreta. Daarna besloten we toch nog door te rijden naar Rethymnon, want het stond me bij dat dat wel een heel leuk plaatsje zou zijn. Het was alleen een eind rijden (ruim 2 uur). Het bleek de moeite meer dan waard te zijn. Leuke oude, smalle straatjes en veel kleine winkeltjes. Het was wel toeristisch maar toch had het echt nog heel veel charme.
Op vrijdag ochtend regende het. We zouden de auto inleveren in Agios Nikolaos en dan nog een dagje daar vertoeven, maar door de regen viel dat plan in het water. Ik bracht de auto terug en kwam met een taxi weer naar Elounda. Zo kwam er een einde aan het rondcrossen op Kreta, waar files veroorzaakt worden door schapen of geiten op de weg. De boodschappen werden gedaan en aan boord klusten we wat, zodat we een van de komende dagen weer een eilandje verder konden gaan kijken.
Dat verder zeilen gebeurde op zondag. De wind was gunstig dus we besloten richting Karpathos te varen. Tegen de avond waren we bij Kasos, een klein eiland net voor Karpathos. We zochten een klein baaitje op waar we voor de nacht goed lagen. Het waaide stevig, maar het anker hield goed.
De volgende ochtend vertrokken we naar Karpathos met een flinke wind. Een flinke 7 bft blies ons op een puntje genua de baai uit en we zetten koers. Voor een uurtje want toen was de wind op. De motor moest aan en al motor varend kwamen we aan bij Karpathos. We ankerden voor het strand en gingen met de dinghy aan wal. Karpathos is een heel mooi, goed onderhouden eiland. Omdat het de dag erna flink zou waaien, besloten we die dag een wandeling te maken over het eiland. Op google had ik een waterreservoir gezien waar ook pelikanen zouden staan. Dat werd het doel van de wandeling. Een mooie wandeling, dat zeker, maar helaas waren er werkzaamheden bij die plek dus we mochten er niet naartoe. Geen pelikanen gezien dus. We liepen verder naar de tempel van Poseidon. Tja. Wat zal ik zeggen. Als je die God nu zo wilt eren, doe het dan wel op een goede manier. Die zogenaamde tempel bleek een grot in de rotsen te zijn. Oké, wel uitzicht op zee dus Poseidon kon goed toezicht houden vanaf daar. Maar als ik Poseidon had geweest, had ik me toch een beetje belazerd gevoeld.
We dronken nog even wat in Karpathos stad en liepen daarna nog even verder naar de kust, via een begraafplaats op de meest spectaculaire plek die ik ooit gezien heb. Maar ja, beetje jammer dat je er niks meer aan hebt, als je daar eenmaal ligt. Via de heuvels liepen we door naar het kerkje dat we vanaf de zee al hadden gezien. Een flinke klim langs de wilde geiten maar zeker de moeite waard.
Nu is het inmiddels alweer woensdag en zijn we vanmorgen vertrokken richting Rhodos. We denken ons daar wel een paar dagen te kunnen vermaken. We wachten het af..


Groetjes Wil en Marianne 👍👍
"ik had me wel belazerd gevoeld" en 'je hebt er niets meer aan als je er ligt'...
veel plezier nog, groetjes Syl xx
We love it!🌞👍🏻✅