Bijna in Brest
31 augustus 2024
Pfff.. Dan heb je toch echt een keer de hondenwacht. En die noemen ze echt niet voor niks zo. Het diepst van de nacht. Het donkerste moment. En dit keer is het echt pik en pikdonker. Geen boot te bekennen, geen boei te zien. Heel, heel in de verte zie ik een lampje. Als ik op de kaart kijk, moet dan een kardinale ton zijn vlakbij de vaargeul richting Brest. Maar dat duurt nog wel 5 uur voordat we daar zijn. Helemaal niet erg, want dan kunnen we dat stukje samen varen met daglicht. En dat is wel zo prettig want dat is een lastig stukje. Smal, met veel ondieptes erlangs en veel stroming. Maar voordat we daar zijn, moet ik nog ruim 2 uur wakker blijven. Dan hebben we weer een wisseling van de wacht. En wat doe je dan om wakker te blijven? Juist, een verhaaltje schrijven aan jullie. Jullie vertellen hoe leuk we het vinden dat we zo op de voet gevolgd worden. Bedankt voor alle leuke reacties op onze avonturen.
Na het verlaten van Stellendam hebben we eigenlijk best veel op de motor gevaren. Wel de zeilen erbij gehad natuurlijk maar de motor kon niet stil. Dat is best vervelend want buiten dat dat gasolie kost, maakt het ook nog eens herrie. Dus we besloten dat we Cherbourg voor de eerste stop ver genoeg vonden. Woensdag op donderdagnacht om 2u00 kwamen we aan in Cherbourg. We gooiden een anker eronder om daar te gaan slapen en dan de volgende ochtend te beslissen wat het plan verder zou zijn. Na een goede nachtrust kwamen we erachter dat we tijdens de laatste paar uurtjes van de tocht naar Cherbourg ons nieuwe anker verloren waren. Zo balen. Die laatste paar uurtjes ging het even goed tekeer. Heel hoog aan de wind stuurden we op de haveningang af maar de wind begon zo hard door te staan (het is ook echt nooit goed he) dat we zelfs het grootzeil én de genua moesten reven. En daarbij werden ook de golven alsmaar hoger. We bleven samen wakker omdat het daar ook best druk was en we uiteindelijk toch gewoon goed konden gaan slapen. Maar wat we allebei gemist hebben, is dat het anker er vandoor is gegaan. Waarschijnlijk toch niet goed genoeg vastgemaakt. Het moest nog aan z'n ketting dus het was nog niet definitief bevestigd. Gelukkig is er geen schade aan de boot ontstaan en hebben we ons oude anker ook nog, wat zich echt al wel bewezen heeft. Dus geen nood aan de man.
Tijdens dat laaste stuk ging het zo tekeer dat de Starlink antenne er ook nog even droevig bij kwam te hangen. Die deed het gelukkig nog.
Dus na die goede nacht achter ons oude anker, werden we uitgerust weer wakker. Omdat het die dag, donderdag, helemaal niet zou waaien, besloten we de haven van Cherbourg binnen te gaan en daar een dagje te blijven en wat te klussen. Er is nu eenmaal altijd wat te doen. De boot werd lekker gesopt, de kabel van de starlink doorgevoerd zoals die moet komen en zo nog wat kleine klusjes die waren blijven liggen. Hup, starlink weer opgestart, maar helaas... hij deed het toch niet meer. Hals over kop naar de winkels in de hoop dat we daar een nieuwe konden kopen. Missie mislukt. Maar ik kon wel een nieuwe bestellen zodat ik die zaterdag op kan halen in Brest. Gerustgesteld zijn we nog een hapje gaan eten om vervolgens op tijd te gaan slapen. De andere ochtend zouden we immers vroeg gaan varen.
En dat gingen we ook. Er was niet veel wind maar met de genaker erbij, liepen we toch een mooie snelheid van zo'n 8 knopen. Later nog gierend voor stroom langs de kanaaleilanden, dus we mopperen niet. We werden vergezeld door een groepje dolfijnen die een hele tijd met de boot mee zwommen. Dat blijft zo bijzonder, iedere keer weer. De interactie die die beesten zoeken, is wonderbaarlijk. We hadden het eerst niet in de gaten, dus er kwam er 1 even naast de kuip een flinke sprong maken. Om de aandacht te trekken? Toen we naar de boeg liepen, kwamen ze allemaal daarheen.
Inmiddels zeilen we plat voor de wind op ons doel af. Nog een paar uur en we zijn in Brest. De nieuwe starlink halen, hoewel ik de oude toch weer aan de gang heb gekregen. Maar dan hebben we er 1 reserve. Ook niet erg.
Zo, ik ben toch weer een half uur verder in mijn wacht.. slaap lekker en tot later!

Groetjes Wil & Marianne
Liefs John en Helen .
Wat een hondenwacht al niet voor verhaal opleverd. Leuk weer alles te lezen hoor.
Veilige tocht verder.
Hebben jullie nu n speciaal doel waarheen te varen
Hopelijk blijft voorlopig alles heel en aan boord.
Liefs uit nijverdal
Ilse, we wensen je een fijne verjaardag morgen en dat jullie nog maar lang van elkaar en het varen mogen genieten!
Alles weer (her)installeren en vastmaken voor jullie volgende etappe.
Succes met alles en goede reis verder!!
Tot horens….
Ala het een keer ‘normaal’ wordt dan graag oppassen!
Antwnne bijna over oor, een zeegang die je nieuwe anker wegspoelt en haast je verontschuldigen dat je na het grootzeil ook de Genua hebt gereefd. Dat moet op een moment zijn dat ik zou denken; “ lag ik maar thuis in m’n bed”!
Het oogaanschijnlijke gemak waarmee jullie ontberingen en teleurstellingen ondergaan is jaloersmakend!
Vanaf Brest wensen wij jullie zon, lopend windje, dolfijnen en met een beetje geluk komt jullie anker ook nog bovendrijven!
Bonne route
En eigenlijk is het allemaal slechts klein leed he. Eindelijk onze droom najagen. Helaas is het niet voor iedereen weggelegd dus laten we dat vooral in het oog houden.